Nieuws

Het is net boven nul en er hangt op deze zevende november 2026 ochtendnevel over het Willem-Alexanderpark. Het ziet er geel van de hesjes die de vrijwilligers van het park herkenbaar maken. Die tekst staat ook op hun rug vermeld. Met de nodige spierkracht worden verdorde grassen uitgetrokken, wordt onkruid geschoffeld en oud blad verwijderd. Hovenier Ken Kemerink reikt op de vraag wat er deze zaterdagmorgen allemaal gaat gebeuren een plan aan met tekeningen en de omschrijving van de groene herinrichting. Op papier ziet het er al indrukwekkend uit. Dat belooft wat voor komend voorjaar. Er wordt ‘met van alles en nog wat’ rekening gehouden, zoals plassende honden. ‘Moeten die het park uit?’ ‘Nee, hoor,’ lacht Ken. Hij wijst een plek aan. ‘Daar komt bijvoorbeeld liguster. Maakt niet uit, al plassen er daar tien tegelijk. Liguster kan er tegen.’